Ρύπος Πηγές

Η ρύπανση του αέρα, του νερού και του εδάφους μας από τον κλάδο είναι μια πραγματικότητα ότι ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας έχει αναλάβει ως απαραίτητη πραγματικότητα για να δημιουργήσουν οικονομική ανάπτυξη. Κατά κύριο λόγο, οι εταιρείες έχουν δημιουργήσει αυτήν την κατάσταση και να ασκήσει πίεση σε οικολόγους με τα επιχειρήματα που απλοποιούν τις επιλογές για να αποφασίσει αν θα δεχτεί «κάποιο βαθμό» από τη ρύπανση ή την εξάντληση των θέσεων εργασίας.

Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε μια επίθεση του περιβάλλοντος, με διαφορετικά χαρακτηριστικά χημική ουσία που προκαλεί απώλεια των εργαζομένων και των πολιτών χωρίς το φάρμακο σε πολλές περιπτώσεις η ακριβής εξήγηση των αιτίων της. Αυξανόμενη ρύπανση έχει επίσης άμεση σχέση με την αύξηση ορισμένων ασθενειών όπως ο καρκίνος και άλλες ασθένειες του αναπαραγωγικού συστήματος.

Αναμφίβολα, η χημική βιομηχανία είναι μία από τις πιο ρυπογόνες και για να αποφευχθούν οι επιβλαβείς συνέπειές τους που απαιτούνται από τις αρχές της κυβέρνησης κατηγορούνται για τον έλεγχό τους, από ορισμένες προϋποθέσεις και πρότυπα ασφαλείας. Δεδομένου ότι αυτή η βιομηχανία έχει αυξηθεί εκθετικά, εκτιμάται ότι έχουν συμβεί και να εξαπλώνονται στο περιβάλλον, 100.000 νέες χημικές ουσίες. Αυτό σημαίνει ότι το φυσικό περιβάλλον, ιδανικό για τη ζωή στη Γη είναι επηρεαστεί με διάφορους τρόπους με αυτές τις νέες ουσίες. Πιο ανησυχητικό είναι ότι η γνώση των επιπτώσεων των εν λόγω ουσιών στο περιβάλλον και στην υγεία του ανθρώπου είναι περιορισμένη, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει.

Όμως, η χημική βιομηχανία δεν είναι μόνη, αλλά η ίδια η Ρυπογόνων κρατικό μητρώο, EPER, η οποία αντικατοπτρίζει 2159 τα στοιχεία από τις πιο ρυπογόνες βιομηχανίες στην Ισπανία στις 44 επικίνδυνες ουσίες, αναγνωρίζει την απόρριψη του 1.219.709 τόνων των εν λόγω ρύπων νερού κάθε χρόνο.

Μεταξύ των πιο ρυπογόνων βιομηχανιών να τονίσει κάποια που ταιριάζουν στον κύκλο της παραγωγής σας, στην παροχή περιβαλλοντικών ρύπων ανθεκτικές, τοξικές ή ακτινοβολίας. Για παράδειγμα, η βιομηχανία χλωρίου και PVC φυτά, τονίζει η μόλυνση με διοξίνες με τον υδράργυρο.

Οι διοξίνες είναι ανθεκτικές και έχουν την τάση να βιοσυσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα, έτσι ώστε να αυξάνει τη συγκέντρωσή της στο παραπάνω συνδέσεις, όπου το ανθρώπινο ον. Για το λόγο αυτό και λόγω της υψηλής τοξικότητάς της, οι διοξίνες μεταξύ της ομάδας των 12 ουσιών (Dirty Dozen), τη Σύμβαση της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους έθεσε ως προτεραιότητες για την αφαίρεση.

Από την άλλη πλευρά, έχει αποδειχθεί από πολυάριθμες μελέτες, ότι η διοξίνη έχει άμεσες επιπτώσεις στην παραγωγή του καρκίνου, το ανοσοποιητικό σύστημα βλάβες, αναπαραγωγικό, το ενδοκρινικό και το νευρικό σύστημα. Αυτή η βλάβη μπορεί να συμβαίνει ήδη σε ορισμένους τομείς το επίπεδο της υπάρχουσας ρύπανσης.

Μεταλλουργίας, του πετρελαίου και τη βιομηχανία χάρτου, αποτελούν επίσης τομείς που θεωρούνται ως σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και θα πρέπει να παρακολουθείται με τη ρουτίνα και τα καθημερινά σχέδια για την εξασφάλιση ότι οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικές διεργασίες έχουν ενσωματωθεί στο περιβάλλον σε ποσοστά που επηρεάζουν την υγεία του ανθρώπου , την άγρια ζωή και φυτικό βασίλειο.

φωτογραφία: Greenpeace